jak długo osiada proteza zębowa

Proteza akrylowa - wady. Wadą protezy jest przede wszystkim długi czas adaptacji pacjenta do zmian w uzębieniu. Proteza akrylowa charakteryzuje się szybkim nasiąkaniem akrylu, a także słabym utrzymaniem się jej na podłożu zwłaszcza w przypadku protezy akrylowej całkowitej dolnej. Na początku pacjent może również niewyraźnie Proteza zębowa szkieletowa złożona jest z wykonanej ze stopu metalu płyty pokrywającej część podniebienia, uformowanej do kształtu podłoża jamy ustnej chorego i osadzonych na niej zębów. Materiałami stosowanymi do wykonania szkieletu protezy mogą być chrom, kobalt, molibden, złoto, platyna lub tytan. Niektórzy specjaliści Proteza powinna być codziennie dokładnie wyszczotkowana używając szczoteczki i pasty do czyszczenia protez. Jeśli na protezie pojawią się osady trudne do usunięcia powinniśmy użyć tabletek czyszczących. W tym celu zanurzajmy protezę w ciepłej wodzie, w której wcześniej rozpuściliśmy tabletkę czyszczącą, i pozostawmy tak na Złamana, częściowo odspojona lub uszkodzona proteza to problem, który dotyka dużej części użytkowników. Sprawia to, że wiele osób zastanawia się, jak skleić protezę domowym sposobem. W dzisiejszym artykule poruszymy temat tego, czy można sklejać protezy samodzielnie, jak naprawić uszkodzoną lub złamaną protezę, a także jak dokładnie powinien przebiegać proces Proteza zębowa – fundament zdrowego uśmiechu. Zanim dowiesz się, ile trwa zrobienie protezy zębowej, przeczytaj, jak o nią dbać. Proteza to element, który pomaga utrzymać zdrowy, atrakcyjny uśmiech, gdy naturalne zęby zostały utracone lub uszkodzone. Single Tanzkurs Mülheim An Der Ruhr. Protezy zębowe zastępują brakujące zęby. Mogą być wyjmowane i z powrotem umieszczane w jamie ustnej. Protezy zębowe nigdy nie zastąpią naturalnych zębów, jednak te dostępne obecnie są wygodniejsze niż te sprzed kilku lat i wyglądają bardzo naturalnie. Wśród protez można wyróżnić dwie zasadnicze grupy: protezy stałe i protezy ruchome. Do uzupełnień ruchomych należą protezy osiadające – wykonane z akrylu. Mocowane są w ustach poprzez przyssanie do tkanek miękkich. Zobacz film: "10 urodowych trików, które musisz znać" spis treści 1. Rodzaje protez zębowych 2. Co to są protezy osiadające? 3. Protezy elastyczne 4. Dieta pacjenta stosującego uzupełnienia protetyczne rozwiń 1. Rodzaje protez zębowych Protezy trwałe są to uzupełnienia trwale umocowane na własnych zębach pacjenta. Mocowania najczęściej wykonuje się za pomocą cementów. Do protez stałych należą: wkłady koronowe, korony wkłady koronowo-korzeniowe, mosty protetyczne. Protezy ruchome to uzupełnienia wprowadzone do jamy ustnej i wyjmowane z niej przez pacjenta. Są to: protezy szkieletowe, protezy nakładowe, częściowe i całkowite protezy osiadające. 2. Co to są protezy osiadające? Protezy osiadające służą do uzupełnienia uzębienia, kiedy brakuje całkowicie zębów lub w przypadku rozległych braków częściowych zębów. Do ich wykonania stosuje się różnego rodzaju tworzywa sztuczne. Protezy te przenoszą nacisk bezpośrednio na dziąsło (a nie na kość), co ogranicza możliwość uzyskania siły żucia do około 25% tej, która była uzyskiwana na zębach własnych. Z upływem czasu protezy te osiadają wraz z zanikającym wyrostkiem zębodołowym, co wymaga wykonywania nowych protez przynajmniej raz na 5 lat. Aby zwiększyć komfort noszenia protezy, może być ona pokryta od wewnątrz miękkim tworzywem. Takie rozwiązanie pozwala uniknąć otarć błony śluzowej. Protezy zębów mogą być również ustabilizowane w ustach, jeśli zastosuje się zatrzaski połączone z implantami. Kiedy częściowo brakuje uzębienia – protezy te stosuje się ze względu na rozległość braków lub z przyczyn ekonomicznych, gdy nie ma możliwości zastosowania implantu, mostów protetycznych lub protez szkieletowych. 3. Protezy elastyczne Jedną z odmian protez osiadających są protezy elastyczne, wykonane z nylonu, stąd bywają nazywane protezami nylonowymi. Materiał ten, dzięki swojej elastyczności, może ominąć wypukłości kostne. Protezy zębowe są odporne na złamania oraz dobrze tolerowane przez dziąsła. Protezy porcelanowe nie posiadają metalowych klamer, które zastąpione są przez elastyczne peloty – oparte na dziąsłach. Są alternatywą dla osób z alergią na stopy metali, więc dla pewnej grupy pacjentów są idealnym rozwiązaniem. 4. Dieta pacjenta stosującego uzupełnienia protetyczne Dieta pacjentów użytkujących uzupełnienia stałe właściwie się nie zmienia. Inaczej jest w przypadku stosowania protezy. Pacjenci, którzy rozpoczynają korzystanie z protez ruchomych (zwłaszcza całkowitych) powinni w początkowym okresie użytkowania spożywać płynne i półpłynne pokarmy oraz stopniowo przyzwyczajać się do potraw o twardszej konsystencji. Korzystanie z protez ruchomych wymaga jedzenia mniejszych kęsów, unikania bardzo twardych i ciągnących pokarmów. Czas spożywania posiłków znacznie się wydłuża. Wspomniane protezy osiadające są cienkie, lekkie, nie powodują uczuleń. Wytrzymałość materiału oraz jego chemiczna odporność dają ostatecznie długotrwałą, niełamliwą protezę. Jak widać, stomatologia estetyczna dokonała ogromnego postępu w dziedzinie uzupełniania ubytków zębów. polecamy Artykuł zweryfikowany przez eksperta: Lek. dent. Konrad Rutkowski Stomatolog, chirurg stomatologiczny i chirurg szczękowo-twarzowy. Spis treści Cena protezy zębowej Proteza zębowa na NFZ (refundacja) Reklamacja protezy zębowej Jak długo się czeka na protezę zębową? Czy można spać w protezie zębowej?Cena protezy zębowej Ceny protez zębowych są uzależnione od materiału, z którego zostały wykonane. Do najtańszych sztucznych szczęk należą protezy akrylowe. Ich koszt waha się między 600 zł a 1200 zł za górną lub dolną szczękę (jeśli pacjent potrzebuje wypełnić sztucznymi zębami całą jamę ustną, musi podwoić ten koszt). Wydatki poniesione na ten rodzaj uzupełnienia protetycznego można jednak odzyskać z Narodowego Funduszu Zdrowia, przy spełnieniu kilku warunków (opisujemy je poniżej). Niestety, proteza akrylowa jest: niewygodna, ciężka, widoczna, trudno się do niej przyzwyczaić. W dodatku jej przyczepność do szczęki pozostawia wiele do życzenia. Z pewnością dużo lepszą renomą cieszy się proteza szkieletowa. Cena takich sztucznych zębów wynosi od około 1200 zł wzwyż (do nawet 3000 zł). Wysokość należności warunkują takie czynniki jak renoma gabinetu dentystycznego, doświadczenie lekarza, wielkość miejscowości, w której wykonuje się usługę. Protezę szkieletową wyróżnia: estetyczny wygląd, lepsze dopasowanie do szczęki pacjenta, dużo mniejsze ryzyko wypadnięcia lub przesunięcia się protezy niż to jest w przypadku protez akrylowych. Warunkiem jej założenia jest posiadanie własnych zębów. Jeszcze innym rozwiązaniem są protezy nakładkowe (zwane overdenture), które wypełniają ubytki bazując na korzeniach zębów lub na implantach. Ich estetyka oraz dopasowanie do szczęki pacjenta są na bardzo wysokim poziomie. Stąd cena także jest wygórowana. Za protezę overdenture trzeba zapłacić od 1500 zł do około 3500 zł. Protezy szkieletowe oraz nakładkowe nie są refundowane przez NFZ. Proteza zębowa na NFZ (refundacja) Proteza zębowa na NFZ obejmuje najtańsze i cieszące się najgorszą opinią sztuczne zęby. Mowa o ruchomej protezie akrylowej. Częściowa proteza akrylowa przysługuje pacjentom, którzy mają od 5 do 8 braków w uzębieniu. Można ją wymieniać na nowy egzemplarz po upływie pięciu lat. Całkowita proteza akrylowa refundowana przez NFZ należy się osobie, która w ogóle nie posiada własnych zębów. Po pięciu latach taki rodzaj uzupełnienia można wymienić na nowy. Natomiast na uzyskanie nieodpłatnej protezy akrylowej w każdym czasie mogą liczyć pacjenci leczeni onkologicznie po operacjach usunięcia guza w obrębie twarzoczaszki. Ponadto co dwa lata NFZ refunduje naprawę protez zębowych. Niestety, refundacja protezy zębowej innego typu niż akrylowa nie wchodzi w grę. Poza tym w przypadku posiadania mniej niż pięciu ubytków, NFZ nie zwraca kosztów poniesionych na zakup protezy. Reklamacja protezy zębowej Jeśli pacjent nie jest zadowolony z założonego uzupełnienia, bo np.: jest źle dopasowane, nie mieści się w jamie ustnej, źle zrobiona proteza zębowa powoduje ból podczas noszenia, który jest nie do wytrzymania, przysługuje mu reklamacja protezy zębowej. NFZ zasięga wówczas opinii u wojewódzkiego konsultanta do spraw protetyki stomatologicznej co do złożonej przez pacjenta skargi na wykonanie protezy zębowej. Jeśli ów organ poprze zastrzeżenia pacjenta, przychodnia stomatologiczna, która wykonała protezę, będzie zmuszona zrobić ją jeszcze raz lub oddać pieniądze za protezę funduszowi. W przypadku, gdy pacjent sam zapłacił za protezę zębową (państwo nie zwracało mu ekwiwalentu, itp.), przysługuje mu prawo do reklamacji usługi u dentysty, który protezę zakładał. W praktyce pacjent może wymagać od lekarza bezpłatnej naprawy lub wymiany uzupełnienia protetycznego w ciągu 12 miesięcy od wykonania usługi. Jeśli stomatolog nie poczuwa się do odpowiedzialności, pacjent może próbować domagać się zwrotu kosztów leczenia. Jak długo się czeka na protezę zębową? Jak długo czeka się na protezę zębową z NFZ a jak długo na tę wykonaną prywatnie? Na protezę zębową opłaconą z prywatnej kieszeni pacjenta czeka się do około dwóch-trzech tygodni. To czas liczony od momentu kiedy pacjent może mieć wstawione sztuczne zęby, ponieważ własne już zaleczył, czy sprostał innym oczekiwaniom protetyka. Oczywiście zdarza się, że sztuczna szczęka jest gotowa szybciej (nawet w przeciągu kilkunastu godzin), zwłaszcza kiedy zakłada się tzw. tymczasową protezę na okres wyleczenia zębów, dziąseł lub kiedy ubytki są na tyle widoczne, że uniemożliwiałyby normalne przeżuwanie oraz funkcjonowanie oczekiwania na protezę zębową refundowaną przez NFZ jest uzależniony od tego jaki kontrakt z funduszem ma podpisany dany gabinet, czy przychodnia stomatologiczna. Nie da się zatem podać konkretnej informacji. Pacjent powinien podzwonić, popytać i złożyć dokumenty wnioskujące o protezę zębową do tej placówki, która najbardziej mu odpowiada pod względem szybkości realizowania tej usługi, czy innych wytycznych. Czy można spać w protezie zębowej? Czy można spać z protezą zębową? Nie powinno się tego robić. Należy wyjmować ją na noc (tak by jama ustna odpoczęła przez 6-8 godzin od sztucznej szczęki). Sztuczne zęby po zdjęciu powinno się dokładnie umyć miękką szczoteczką do protez lub chociaż opłukać pod ciepłą, bieżącą wodą, a następnie starannie wysuszyć. Po tych czynnościach trzeba umieścić protezę w specjalnym, zamykanym pojemniku, przeznaczonym do przechowywania sztucznych Mostek zębowy – most protetyczny: opinie, rodzaje, ile kosztuje? Proteza nylonowa – wady i zalety protezy nylonowej Proteza elastyczna – całkowita, acetalowa, hybrydowa Proteza acetalowa – wady i zalety protezy acetalowej Autor: Olga Tomaszewska Oceń artykuł (liczba ocen 23) Dziękujemy za przeczytanie naszego artykułu do końca. Jeśli chcesz być na bieżąco z informacjami na temat zdrowia i zdrowego stylu życia, zapraszamy na nasz portal ponownie! Proteza zębowa: Najtrudniejsze są pierwsze dni. Zobacz jak się przyzwyczaić. Dobrze dobrana proteza zębowa znacznie polepsza komfort życia i dodaje pewności siebie. Na początku jednak przysparza pewnych problemów. W poniższym artykule znajdziesz kilka porad które pomogą Ci przyzwyczaić się do protezy zębowej. Przygotuj się na rany na błonie śluzowej Proteza nigdy nie jest od początku idealnie dopasowana. Trzeba być tego świadomym i nie przerażać się gdy odstające elementy drażnią i ranią śluzówkę jamy ustnej. Warto zaopatrzyć się w produkty linii Anaftin ® (płyn do płukania jamy ustnej lub żel), które aplikowane na śluzówkę jamy ustnej szybko chronią przed bólem i wspomagają gojenie owrzodzenia. Sięgnij po landrynkę W pierwszych dniach noszenia protezy można zauważyć wzmożone wydzielanie śliny. Kiedy staje się to uciążliwe warto sięgnąć po landrynkę (najlepiej taką, która jest pozbawiona cukru i syropu glukozowo-fruktozowego, gdyż te sprzyjają rozwojowi próchnicy na naturalnych zębach). Ssanie landrynki ułatwia przełykanie śliny. Z czasem praca gruczołów ślinowych wraca do normy, a problem nadmiernego ślinienia można uznać za rozwiązany. Czytaj na głos Częstą skargą pacjentów rozpoczynających noszenie protezy jest problem z artykulacją wyrazów. Niewyraźne mówienie jest dla nich krępujące i zniechęca do noszenia protezy. Jest na to rada. Należy w domowym zaciszu ćwiczyć mówienie czytając na głos książkę czy gazetę. Z każdym rozdziałem czy artykułem mowa staje się bardziej poprawna. Zaplanuj jadłospis Na początku warto sięgać po posiłki, które nie wymagają od nas intensywnego gryzienia i przeżuwania. W pierwszych dniach noszenia protezy zaleca się spożywanie miękkich warzyw i owoców, mielonego mięsa, zmiksowanych zup, serków homogenizowanych, jogurtów czy sałatek z gotowanych jarzyn. Kęsy pokarmów należy oddzielać bocznymi zębami. Przy przeżuwaniu pokarmów dobrze jest, jeżeli obydwie strony jamy ustnej pracują jednocześnie. Posiłki, nie tylko w pierwszych dniach, należy celebrować i spożywać bez pośpiechu. Dbaj o protezę Proteza zębowa to cenna rzecz, dlatego należy o nią dbać. Przede wszystkim należy nauczyć się zasad higieny. Protezę zdejmujemy wieczorem, myjemy miękką szczoteczką i mydłem bądź delikatną pastą, a następnie pozostawiamy w czystym i suchym miejscu na noc. Nie należy umieszczać protezy we wrzątku aby się nie odkształciła, pozostawiać na noc w jamie ustnej ani kłaść byle gdzie wystawiając na działanie wilgoci i przypadkowych bakterii. Dbaj o jamę ustną Po usunięciu protezy z jamy ustnej należy umyć swoje naturalne zęby oraz błonę śluzową dziąseł. Jak już wcześniej wspomniano, nie należy spać w protezie zębowej. Nie bój się protetyka Jeżeli proteza Cię uwiera, powoduje powstawanie stanu zapalnego i ran, nie wahaj się i skorzystaj z wizyty u protetyka. Idealne dopasowanie protezy do jamy ustnej wymaga często kilku poprawek i nie ma w tym nic niepokojącego. W przypadku niepokojących objawów świadczących o infekcji tkanek jamy ustnej czy naturalnych zębów warto udać się do stomatologa. To, jak proteza zmienia twarz, jest tematem gorących dyskusji wśród pacjentów. Jesteśmy pewni, że nie musisz się obawiać jej założenia. Przeczytaj nasz artykuł i dowiedz się więcej. Jak proteza zmienia twarz? To zmiana na lepsze! Specjaliści mówią wprost, że proteza zębowa poprawia wygląd twarzy pacjenta. Jak to się dzieje? Wypełnienie dziąseł zębami kompozytowymi sprawia, że wargi nie są zapadnięte i naturalnie wysuwają się do przodu. Twarz zostaje przez to nieco bardziej wyciągnięta i staje się smuklejsza. Policzki nabierają kształtów i rysy twarzy zdecydowanie łagodnieją. Czy jest więc różnica w tym, jak proteza zmienia twarz w zależności od jej wersji? Zdecydowanie tak. Od czego zależy jakość zmian wyglądu twarzy po nałożeniu protezy? Najważniejszy czynnik to liczba zębów do zastąpienia. Pełne sztuczne uzębienie diametralnie zmienia wygląd twarzy. Do tej pory uzębienie było zupełnie niekompletne lub pozbawione większości zębów, dlatego twarz zmieniła się mocno. Po założeniu takiej protezy wraca ona do stanu sprzed utraty zębów. W przypadku mniejszych ubytków i tylko częściowych zmian uzębienia, proteza nie musi wpływać znacząco na kształt i wygląd twojej twarzy. Czy ludzie będą widzieć, że masz protezę? Kolejną obawą dla osób interesujących się protezą jest dostrzeganie jej przez postronne osoby. Skoro wiesz już, jak proteza zmienia twarz, możesz martwić się, że wszyscy poznają twoje nowe uzębienie. Nie musisz się jednak obawiać, że proteza będzie wyraźnie odróżniała się od naturalnych zębów. W Polsce niemal połowa osób po 40. roku życia nosi protezy zębów. Czy jesteś w stanie w swoim otoczeniu wskazać takie osoby? Fakt, że trudno jest to zrobić, świadczy o wyjątkowej estetyce protez zębowych. Wiesz już, jak proteza zmienia twarz. Mamy nadzieję, że wątpliwości o wpływie protezy na twój wygląd zupełnie się rozwiały. Nie musisz się już niczego obawiać! Może Cię także zainteresować: Student ostatniego roku na Uniwersytecie Medycznym w Białymstoku. Wierzy w sukces i znaczenie dziedziny stomatologii. W przyszłości planuje otworzyć własny gabinet, w którym pracowaliby jego najbliżsi. Weekendami pracuje w księgarni, a w wolnym czasie wybiera się na przejażdżki rowerowe. Protezy ruchome dzielimy na protezy częściowe i całkowite. Protezy całkowite stosowane są w przypadku, gdy w jamie ustnej nie ma żadnych zębów własnych pacjenta ani implantów, a protezy częściowe, gdy zęby/implanty są obecne. Dodatkowo protezy częściowe dzielimy na osiadające (inaczej śluzówkowe, czyli opierające się na śluzówce jamy ustnej) i nieosiadające (czyli opierające się na pozostałych zębach). Protezy całkowite z założenia są protezami osiadającymi. Dlaczego protezy spadają? Każdy z tych typów protez wykorzystuje trochę inne mechanizmy pozwalające im utrzymać się w jamie ustnej. Najlepsze utrzymanie mają protezy nieosiadające (głównie protezy szkieletowe), ponieważ całe obciążenia przenoszone są na zęby. Aby to osiągnąć, w protezie, w dużej części składającej się z metalu, stosowane są klamry i podparcia. Podparcia przeciwdziałają siłom wtłaczającym, co oznacza, że podczas gryzienia pokarmu proteza nie jest dociskana zbyt mocno do śluzówki. Klamry przeciwdziałają siłom ściągającym protezę z podłoża. Oczywiście nie oznacza to, że proteza jest „sztywno” założona na zęby. Nawet przy takiej konstrukcji występuje niewielki ruch protezy góra–dół. Tutaj główną siłą utrzymującą protezę na podłożu jest siła tarcia. Gorsze utrzymanie na podłożu zapewniają częściowe osiadające protezy akrylowe. Tak jak protezy nieosiadające zaopatrzone są one w klamry, lecz nie posiadają podparć. Dodatkowo konstrukcja klamer jest zupełnie inna. W protezach szkieletowych klamry są modelowane z wosku na modelu zębów pacjenta, a następnie odlewane w celu zapewnienia idealnego dopasowania. W protezach osiadających klamry są wykonywane z odpowiedniego drutu, który jest doginany do zęba. Klamry takie nie są idealnie dopasowane do wszystkich powierzchni zęba, z jakimi się kontaktują, co powoduje, że siła tarcia jest mniejsza. Z tego powodu nawet obecność klamer stabilizujących opierających się o zęby sąsiednie nie umożliwia idealnego utrzymania protez na miejscu. Powoduje to zmniejszenie efektywności żucia oraz dużo słabsze utrzymanie „sztucznych zębów” na miejscu. Ostatni typ protez to protezy całkowite osiadające. Mechanizm utrzymania tych protez jest bardziej skomplikowany. Ze względu na brak zębów nie można w takich protezach zastosować klamer, stąd też z założenia ich utrzymanie jest słabsze, ponieważ nie jest wykorzystywana siła tarcia. Za utrzymanie przede wszystkim odpowiada przyssanie protezy. Taką protezę można porównać do zabawki, która ma przyssawkę i którą przykleja się ją do szyby lub lustra. Przyssawkę należy najpierw zwilżyć (na przykład polizać), a następnie mocno przycisnąć do wybranej powierzchni. Im większa powierzchnia przyssawki, tym lepsze będzie miała utrzymanie. Podobnie jest w przypadku utrzymania protez całkowitych. Im większa proteza, tym silniej trzyma się podłoża. Dlatego też utrzymanie protez dolnych, które mają pozostawione miejsce dla języka, a przez to mniejszą powierzchnię, jest słabsze . Dodatkowym problemem jest jeszcze ruchomość podłoża – czyli śluzówki, jak i samego języka. Ten krótki wstęp miał Państwu uświadomić, że to, co niektórzy pacjenci uważają za nietrzymanie się lub spadanie protezy, w określonych warunkach klinicznych często uważane jest za świetne utrzymanie na podłożu. Ten problem najczęściej występuje wśród pacjentów, którzy nigdy wcześniej nie korzystali z protez ruchomych i nie zdają sobie sprawy z tego, jak bardzo proteza ruchoma upośledza żucie. Z drugiej strony niektóre protezy faktycznie spadają i tutaj przyczyny mogą być różne. Po pierwsze, zbyt długi okres użytkowania tych samych protez. Zaleca się wymianę protez akrylowych co najmniej co 5 lat, ale u niektórych pacjentów ten okres może ulec skróceniu, co może być związane z bardzo szybkim zanikiem kości wyrostka zębodołowego po utracie zębów. Ale tempo tego zaniku nie u wszystkich jest takie samo. Do czynników przyspieszających tempo zaniku można zaliczyć: zaawansowany wiek, wyniszczające choroby ogólnoustrojowe, niedożywienie lub nawet nieprawidłowo zbilansowaną dietę. Kolejną przyczyną spadania protez, szczególnie zaraz po otrzymaniu nowego zestawu, jest brak idealnego odtworzenia kształtu poprzedniej protezy, co wiąże się z koniecznością „nauczenia” języka, warg i policzków, jak pomagać w utrzymaniu protez. Dodatkowo w niektórych przypadkach warunki anatomiczne są dalekie od optymalnych, tzn. występuje zanikły wyrostek zębodołowy, rozrośnięty język (po utracie zębów język ma więcej miejsca, więc skrupulatnie to wykorzystuje, a przejmując część funkcji żucia, zwiększa masę mięśniową) lub nisko wysklepione podniebienie, utrudniając przyssanie się protez całkowitych. W przypadku protez ruchomych kształt zębów, na których oparte są klamry, może uniemożliwiać prawidłową pracę klamry (zęby zbieżne w stronę powierzchni żującej) lub liczba zębów, na których można takie klamry założyć, jest niedostateczna. Klamra może również ulec odgięciu lub złamaniu. Sytuacja taka, często niezauważona nawet przez pacjenta, częściej zdarza się w przypadku protez osiadających. Jak już wcześniej wspomniałam, jest to związane z materiałem, z którego wykonana jest klamra. Następnym powodem jest brak dopasowania protez względem siebie. Taka sytuacja może wystąpić, gdy tylko jedna proteza z kompletu jest wymieniana na nową. Z drugiej strony brak dopasowania może również wynikać z błędów popełnionych przez lekarza podczas rejestracji zwarcia (czyli podczas wizyty, na której wyznaczana jest i rejestrowana wysokość przyszłych zębów i ich ustawienie względem siebie) lub z błędu powstałego w laboratorium przy puszkowaniu protez (w procesie wytwarzania protez wykonywana jest specjalna foremka mająca kształt przyszłej protezy, do której pod olbrzymim ciśnienie wtłaczana jest masa akrylowa, czyli tworzywo, z którego wykonana jest proteza; zdarza się, że na tym etapie któreś z zębów lub cała ich grupa przemieści się, co zmienia kształt protezy). Ostatnią z przyczyn spadania protezy może być błąd w trakcie pobierania wycisku. Nie jestem pewna, czy w tym wypadku określenie błąd jest dobrym słowem. W trakcie pobierania wycisku, a potem jego odlewania może wkraść się pewna niedokładność z reguły niewidoczna gołym okiem. Jak często występuje spadanie protez? Ze względu na bardzo subiektywny charakter sprawy bardzo trudno jest powiedzieć, jak często występuje spadanie protez. Jak już napisałam na początku, niektórzy pacjenci są przekonani, że protezy spadają, pomimo iż idealnie (jak na protezy) się trzymają. Są też pacjenci – szczególne bardzo długo użytkujący protezy – którzy uważają, że ich protezy trzymają się bardzo dobrze, mimo iż obiektywnie nie trzymają się wcale. Jak się objawia spadanie protez? Słabe utrzymanie protez lub jego brak objawia się ruchami protez podczas jedzenia (obgryzania i przeżuwania pokarmów), mówienia, szerokiego otwierania ust lub nawet uśmiechania się. Jest to związane z czynnością mięśni (języka, policzków i warg), jak również ze sposobem ułożenia się kawałków pokarmów w jamie ustnej. O sposobach radzenia sobie z tymi problemami napiszę w dalszej części artykułu. Co robić w razie wystąpienia objawów? Są różne sposoby radzenia sobie z tymi problemami. Jeśli zaraz po odebraniu od stomatologa nowego zestawu protez wystąpi ich ruchomość, najlepszym sposobem jest trening mowy i przeżuwania. Niestety mięśnie policzków, warg i języka muszą się od nowa nauczyć „posługiwać” protezami, a to niestety czasami trwa. Średnio podaje się, że okres adaptacji do nowych protez wynosi około 3 tygodni. Są pacjenci, którzy od razu nauczą się w nich jeść i mówić, są także osoby, którym zajmie to na przykład półtora miesiąca. Jeśli taki trening nie przyniesie poprawy, to niestety pozostanie tylko przyklejanie protez lub wymiana ich na bardziej kosztowną odbudowę stałą. W zależności od możliwości finansowych oraz warunków w jamie ustnej można rozważyć w takim wypadku dwie opcje. W przypadku obecności dostatecznej liczby zębów, które mają dobre rokowanie, można wykonać mosty – czyli odbudowy stałe „przyklejone” do specjalnie oszlifowanych zębów. Jeśli wykonanie mostów będzie niemożliwe, to zęby naturalne można zastąpić implantami i wykorzystać je do osadzenia mostów. Jeśli pacjent jest bezzębny, to w zasadzie istnieje tylko jedna możliwość, a mianowicie wykorzystanie implantów do „przymocowania” protez, mostów lub koron. Dokładniej o sposobach odbudowy brakujących zębów mogą Państwo przeczytać w artykule pt. Rodzaje uzupełnień protetycznych. Jak lekarz stawia diagnozę? Doświadczony lekarz postawi diagnozę na podstawie rozmowy z pacjentem i badania klinicznego. Niestety w przypadku stabilności protez potrzebne jest doświadczenie lekarza protetyka, ponieważ dopiero po obserwacji dużej liczby pacjentów można odnieść stabilność protez do warunków podłoża. Jak wcześniej napisałam, w zależności od poziomu zaniku kości wyrostków zębodołowych można się spodziewać różnej stabilności protez. Niestety nie można w tym wypadku każdego pacjenta traktować tak samo i oczekiwać u wszystkich takiego samego wyniku. Niestety pacjenci czasami nie rozumieją tego problemu. Niektórzy oczekują od lekarza, że proteza będzie się trzymała równie dobrze jak „u sąsiada”, ale może się okazać, że „sąsiad” ma na przykład więcej zębów, później je stracił lub jest w lepszym stanie ogólnym i do tego jest młodszy. Dodatkowo użytkował wcześniej kilka kompletów protez i z góry wiedział, czego może się spodziewać. O utrzymaniu protezy na podłożu mogą decydować wszystkie wspomniane czynniki. Jakie są sposoby leczenia? W zależności od tego, czy proteza jest nowa, czy już długo użytkowana, jest kilka sposobów postępowania. W przypadku nowej protezy trzeba spróbować się do niej przyzwyczaić. Należy zacząć od treningu mowy i jedzenia. Można na przykład czytać na głos (np. gazetę) i do tego początkowo jeść mniej kleiste pożywienie w mniejszych kęsach. Ważne! Jeśli mamy do czynienia z wcześniej użytkowaną protezą, zawsze należy zgłosić się do lekarza na kontrolę. Szczególnie jeśli proteza nagle przestała pasować. Może to oznaczać na przykład, że pod protezą rozwija się jakaś niepokojąca zmiana. W takim wypadku należy zawsze poinformować o tym lekarza. Po zbadaniu pacjenta lekarz może zalecić wymianę protez na nowe, szczególnie jeśli były użytkowane od dłuższego czasu (co nie zawsze przynosi zamierzony efekt, a czasami w początkowym okresie nawet gorszy ze względu na wcześniej opisany okres adaptacji). Jeśli u pacjenta występują bardzo trudne warunki w jamie ustnej, można przykleić protezę albo rozważyć wykonanie konwencjonalnego uzupełnienia stałego (czyli na przykład mostu wspartego na naturalnych zębach), a jeśli nie ma takiej możliwości, należy rozważyć wykonanie uzupełnienia (korony, mostu lub protezy) wspartego na implantach. Czy możliwe jest całkowite wyleczenie? W niektórych przypadkach wystarcza, że pacjent uświadomi sobie, jakie są ograniczenia protez ruchomych i przyzwyczai się do nich, a w innych jedyną możliwością poprawy sytuacji jest zmiana rodzaju uzupełnienia z ruchomego na stałe. Zawsze należy jednak pamiętać o większym koszcie uzupełnienia stałego. Co robić, aby uniknąć zachorowania? Najważniejsze jest dbanie o zęby, czyli HIGIENA!!! Jak już wielokrotnie podkreślałam w innych artykułach, higiena jamy ustnej ma fundamentalne znaczenie. Idealne szczotkowanie zębów uniemożliwi rozwój próchnicy i paradontozy (choroby dziąseł i kości powodującej chwianie się zębów i w efekcie ich utratę), co pomoże zachować zęby w jamie ustnej przez jak najdłuższy czas. I zawsze, jeśli to tylko możliwe, należy leczyć zęby, zamiast je usuwać. Dzięki temu, jeśli nawet konieczne będzie usunięcie któregoś zęba w wieku na przykład 70 lat, kość, w której powinny się znajdować zęby, nie zdąży zaniknąć na tyle, aby uniemożliwić utrzymanie protezy. A może nawet nie będzie konieczne usuwanie zębów i wykonywanie protez!

jak długo osiada proteza zębowa